Wstęp do Rhinoceros 3D: Podstawy Interfejsu
Cześć i witajcie na blogu poświęconym Rhinoceros 3D! Dziś zaczynamy naszą przygodę z tym potężnym narzędziem, a pierwszym krokiem jest zapoznanie się z jego sercem – interfejsem. Zrozumienie go to klucz do efektywnej pracy. Nie martw się, jeśli na początku wydaje się to skomplikowane. Przejdziemy przez wszystko krok po kroku!
Układ okien i widoków
Po uruchomieniu Rhino, na ekranie powita cię domyślny układ z czterema oknami widoków (ang. viewports). Każde z nich oferuje inną perspektywę na twoją scenę:
Perspektywa (Perspective): Najważniejszy widok. Pozwala na oglądanie modelu w trójwymiarze, z możliwością obracania i przybliżania.
Góra (Top): Widok z góry, idealny do precyzyjnego umieszczania obiektów.
Przód (Front): Widok z przodu, przydatny do pracy w pionie.
Prawo (Right): Widok z prawej strony, pomocny przy modelowaniu profili.
Możesz aktywować dowolne okno, klikając na nie. Podwójne kliknięcie na nazwę widoku (np. "Perspective") zmaksymalizuje go na cały ekran, co ułatwia pracę.
Paski narzędzi i panele
Teraz przyjrzyjmy się paskom narzędzi, które są twoimi głównymi narzędziami pracy.
Pasek poleceń (Command Line)
To serce Rhino. Znajduje się zazwyczaj na górze lub na dole ekranu. Wpisujesz tu polecenia lub widzisz, jakie kroki musisz podjąć po wybraniu danego narzędzia. Pasek ten jest interaktywny i na bieżąco informuje cię o statusie operacji.
Główne paski narzędzi
Główny pasek narzędzi (Standard Toolbar): Znajduje się domyślnie po lewej stronie ekranu. Zawiera podstawowe narzędzia, takie jak selekcja, przesuwanie, obracanie, skalowanie i zmiana trybu wyświetlania.
Paski narzędzi kontekstowe: Pojawiają się po wybraniu konkretnego narzędzia, np. narzędzia do tworzenia krzywych lub powierzchni. Dostarczają dodatkowe opcje i modyfikatory.
Panele boczne
Domyślnie po prawej stronie ekranu znajdziesz kilka ważnych paneli, które możesz dowolnie przesuwać i dokować.
Warstwy (Layers): Umożliwia organizowanie obiektów w warstwy, co jest kluczowe dla dużych projektów. Możesz ukrywać, blokować lub zmieniać kolory warstw, co znacznie ułatwia zarządzanie sceną.
Właściwości obiektu (Object Properties): Po zaznaczeniu obiektu, panel ten wyświetli jego właściwości, takie jak nazwa, warstwa, kolor, a także szczegółowe dane geometryczne.
Nawigator widoków (Viewports): Panel, który pozwala na szybkie przełączanie się między widokami, a także na zarządzanie zapisanymi widokami.
Pomoce (Help): Wbudowany panel pomocy, który dostarcza informacji o wybranym narzędziu.
Paski stanu i nawigacja
Na samym dole ekranu znajduje się pasek stanu (ang. Status Bar). Zawiera on kilka istotnych informacji i przełączników:
Współrzędne (Coordinates): Wyświetla pozycję kursora w przestrzeni 3D.
Snap, Ortho, Planar, Gumball: To bardzo ważne narzędzia, które ułatwiają precyzyjne modelowanie.
Snap (Chwytanie): Umożliwia "przyklejanie" się kursora do kluczowych punktów na obiektach, takich jak końce, środki czy punkty przecięcia.
Ortho (Ortogonalność): Ogranicza ruch kursora do osi X, Y lub Z.
Planar: Ogranicza tworzenie obiektów do płaszczyzny konstrukcyjnej (CPlane).
Gumball: To narzędzie do bezpośredniej manipulacji obiektami (przesuwanie, obracanie, skalowanie) za pomocą małych osi, które pojawiają się po zaznaczeniu obiektu.
Podsumowanie i pierwszy krok
Interfejs Rhino jest elastyczny i możesz go dostosować do swoich preferencji. Jednak zrozumienie tego podstawowego układu to absolutna podstawa.
Twoje pierwsze zadanie? Uruchom Rhino i po prostu pobaw się interfejsem. Kliknij w każdy panel, spróbuj zmaksymalizować widok, a następnie go przywrócić. Zobacz, jak zmienia się pasek poleceń, gdy klikniesz na różne narzędzia.
W kolejnym poście przyjrzymy się bliżej podstawowym narzędziom do tworzenia pierwszych kształtów. Do zobaczenia! 👋
Komentarze
Prześlij komentarz